شعروهنر

و افسانه دروغى است که سرانجام به تاریخ مى پیوندد.

                                جین کاکتیو

تو همیشه با منی

تو هوا جاری میشی

تورو با هر نفسم میریزم توی سینم

حاضرم این نفس آخری باشه

تا که بازدمم بخواد

تورو از جون و تنم رها کنه!

نام تو واژه ایست معطّر

جاری در تمامی ثانیه های زندگی ام

هیچ کس نمیتونه به من نه بگه!

فکر میکردم دل من با گرفتاری عشق و این داستانا!

اساسا" تناقض داره!

من به کسی بگم دوسش دارم؟

من؟

از اون روزا خیلی گذشته

از اون روزا که بوی غرور میداد

اون روزایی که یه ملکه بودم تو یه  قصر خیالی  که  رو ابرا ساخته بودم 

قصری که باگفتن یه نه فرو ریخت !  

 کران ندارد

بیکران است!

درست مثل دریای چشمانش.